តើការទិញ Franchise ដែលមានស្រាប់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក អាចមានសិទ្ធិស្នើទិដ្ឋាការ E-2 ដែរឬទេ? (ការណែនាំសម្រាប់ចក្រភពអង់គ្លេស និងប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា)

តើទិដ្ឋាការ E-2 គឺជាអ្វី? ហើយតើអាចប្រើវាសម្រាប់ការទិញ Franchise ដែលមានស្រាប់បានដែរឬទេ?

ទិដ្ឋាការ E-2 Treaty Investor Visa គឺជាទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍ (Non-Immigrant Visa) របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលផ្តល់ជូនដល់ជនជាតិមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាពាណិជ្ជកម្ម និងនាវាចរណ៍ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក។ វាអនុញ្ញាតឱ្យវិនិយោគិនដែលមានសិទ្ធិ អាចរស់នៅ និងធ្វើការនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ខណៈពេលកំពុងអភិវឌ្ឍ និងគ្រប់គ្រងអាជីវកម្ម ដែលពួកគេបានវិនិយោគ ឬកំពុងដំណើរការវិនិយោគក្នុងទំហំសមស្របមួយ។

ចក្រភពអង់គ្លេស (United Kingdom) ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាសម្រាប់គោលបំណង E-2 ដែលមានន័យថា ជនជាតិអង់គ្លេសអាចមានសិទ្ធិដាក់ពាក្យសុំទិដ្ឋាការនេះ ប្រសិនបើបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌផ្នែកច្បាប់ និងការវិនិយោគដែលត្រូវការ។

ប្រភេទទិដ្ឋាការ E-2 មិនបានកំណត់ត្រឹមតែអាជីវកម្មថ្មីប៉ុណ្ណោះទេ។ វិនិយោគិនដែលមានសិទ្ធិ ក៏អាចមានសិទ្ធិតាមរយៈការទិញអាជីវកម្មដែលកំពុងដំណើរការរួចហើយ រួមទាំង Franchise ផងដែរ ប្រសិនបើអាជីវកម្មនោះជាអាជីវកម្មពិតប្រាកដ កំពុងដំណើរការ មានគោលបំណងរកប្រាក់ចំណេញ និងមិនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាអាជីវកម្មខ្នាតតូចដែលមិនមានសកម្មភាពគ្រប់គ្រាន់ (Marginal Business)។

ដើម្បីមានសិទ្ធិ អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវតែមានសញ្ជាតិរបស់ប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា និងត្រូវចូលទៅសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងគោលបំណងអភិវឌ្ឍ និងគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មយ៉ាងសកម្ម មិនមែនគ្រាន់តែជាវិនិយោគិនអកម្ម (Passive Investor) នោះទេ។ ទាំងក្រុមហ៊ុនថ្មី និងអាជីវកម្មដែលកំពុងដំណើរការរួច អាចមានសិទ្ធិ ប្រសិនបើបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌផ្នែកច្បាប់ និងការវិនិយោគដែលបានកំណត់។

អ្នកដាក់ពាក្យក៏គួរតែយល់ដឹងដែរថា ទិដ្ឋាការ E-2 គឺជាប្រភេទទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍ដែលអាចបន្តសុពលភាពឡើងវិញបាន។ ទោះបីជាវាអាចបន្តបានដោយគ្មានកំណត់ ប្រសិនបើលក្ខខណ្ឌនៅតែត្រូវបានបំពេញក៏ដោយ វាមិនផ្តល់ជម្រើសទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Green Card) របស់សហរដ្ឋអាមេរិកដោយស្វ័យប្រវត្តិនោះទេ។

តើនរណាអាចមានសិទ្ធិ? ហើយតើត្រូវកាន់កាប់កម្មសិទ្ធិ 50% ដែរឬទេ?

ដើម្បីមានសិទ្ធិសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2 Investor Visa អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវតែជាជនជាតិមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា បានធ្វើការវិនិយោគក្នុងទំហំសមស្របមួយទៅក្នុងអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងត្រូវចូលទៅសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងគោលបំណងអភិវឌ្ឍ និងគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មនោះយ៉ាងសកម្ម។

ការកាន់កាប់កម្មសិទ្ធិយ៉ាងហោចណាស់ 50% នៃអាជីវកម្ម គឺជាវិធីមួយដែលមានសុវត្ថិភាពបំផុតក្នុងការបង្ហាញថា អ្នកវិនិយោគមានការគ្រប់គ្រងគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌរបស់ទិដ្ឋាការ E-2 ជាពិសេសសម្រាប់ការទិញ Franchise ដែលមានស្រាប់។

ទោះជាយ៉ាងណា ការវាយតម្លៃមិនផ្អែកតែលើភាគរយកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់របស់អ្នកវិនិយោគប៉ុណ្ណោះទេ។ ម្ចាស់អាជីវកម្មនោះក៏ត្រូវតែមាន “សញ្ជាតិ” របស់ប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាផងដែរ មានន័យថា យ៉ាងហោចណាស់ 50% នៃអាជីវកម្ម ត្រូវតែកាន់កាប់ដោយជនជាតិមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាដូចគ្នា។

ដូច្នេះ សញ្ជាតិ និងស្ថានភាពអន្តោប្រវេសន៍របស់ម្ចាស់ភាគហ៊ុនផ្សេងៗ ក៏អាចជាផ្នែកសំខាន់មួយក្នុងការវាយតម្លៃសិទ្ធិសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2 ផងដែរ ជាពិសេសនៅពេលកម្មសិទ្ធិត្រូវបានបែងចែកស្មើគ្នារវាងអ្នកវិនិយោគជាច្រើននាក់។

លក្ខខណ្ឌទូទៅសម្រាប់សិទ្ធិទិដ្ឋាការ E-2

ដើម្បីមានសិទ្ធិសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2 អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវបង្ហាញថា៖

• ពួកគេជាជនជាតិមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា ដូចជា ចក្រភពអង់គ្លេស
• ពួកគេកាន់កាប់កម្មសិទ្ធិយ៉ាងហោចណាស់ 50% នៃអាជីវកម្ម ឬមានសិទ្ធិគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីដឹកនាំ និងអភិវឌ្ឍអាជីវកម្ម
• យ៉ាងហោចណាស់ 50% នៃអាជីវកម្ម ត្រូវបានកាន់កាប់ដោយជនជាតិមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា ដូចជា ជនជាតិអង់គ្លេស
• ការវិនិយោគមានទំហំសមស្រប ត្រូវបានប្តេជ្ញាចិត្តពេញលេញ និងមានហានិភ័យពិតប្រាកដ
• អ្នកដាក់ពាក្យនឹងគ្រប់គ្រង ឬដឹកនាំអាជីវកម្មយ៉ាងសកម្ម មិនមែនគ្រាន់តែជាវិនិយោគិនអកម្ម (Passive Investor) នោះទេ

សមាជិកគ្រួសារ

កម្មវិធី E-2 ក៏អនុញ្ញាតឱ្យសមាជិកគ្រួសារមួយចំនួន អាចធ្វើដំណើរទៅសហរដ្ឋអាមេរិកជាមួយអ្នកដាក់ពាក្យចម្បង ក្នុងនាមជាសមាជិកក្នុងបន្ទុក (Dependents) ផងដែរ រួមមាន ប្តី ឬប្រពន្ធ និងកូនដែលមិនទាន់រៀបការ អាយុក្រោម 21 ឆ្នាំ។

ប្តី ឬប្រពន្ធរបស់អ្នកកាន់ទិដ្ឋាការ E-2 ត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ក្រោមគោលនយោបាយអន្តោប្រវេសន៍បច្ចុប្បន្ន ខណៈដែលកូនៗអាចរស់នៅ និងសិក្សានៅសហរដ្ឋអាមេរិកបាន ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការដោយស្វ័យប្រវត្តិនោះទេ។

សម្រាប់អ្នកដាក់ពាក្យដែលកំពុងពិចារណាអំពីរចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិរួម (Shared Ownership Structure) គួរតែធ្វើការពិនិត្យដោយប្រុងប្រយ័ត្នលើលក្ខខណ្ឌសញ្ជាតិរបស់ប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា និងឯកសារកម្មសិទ្ធិ មុននឹងបន្តការវិនិយោគ។Top of Form

អ្វីខ្លះត្រូវបានចាត់ទុកជាការវិនិយោគសម្រាប់ E-2? ការពន្យល់អំពី “At-Risk Rule”

សម្រាប់គោលបំណងទិដ្ឋាការ E-2 ការវិនិយោគត្រូវតែជាការប្តេជ្ញាចិត្តពិតប្រាកដ និងដាក់ “ឱ្យមានហានិភ័យ” (At Risk) នៅក្នុងអាជីវកម្ម។ នេះគឺជាលក្ខខណ្ឌផ្នែកច្បាប់ដ៏សំខាន់បំផុតមួយ សម្រាប់ពាក្យសុំទិដ្ឋាការ E-2 ដែលផ្អែកលើ Franchise ហើយជាញឹកញាប់ក៏ជាចំណុចសំខាន់នៅពេលការទិញអាជីវកម្មពាក់ព័ន្ធនឹងការខ្ចីប្រាក់ ឬរចនាសម្ព័ន្ធទិញជាបែបបង់រំលស់។

អាជ្ញាធរអន្តោប្រវេសន៍នឹងវាយតម្លៃថា តើអ្នកវិនិយោគបានប្តេជ្ញាចិត្តដាក់ទុនផ្ទាល់ខ្លួន ដែលមានហានិភ័យពាណិជ្ជកម្មពិតប្រាកដដែរឬទេ។ ថវិកាដែលនៅតែមានការការពារ អាចដកវិញបាន ឬត្រូវបានធានាជាចម្បងដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អាជីវកម្មខ្លួនវា អាចមិនត្រូវបានរាប់បញ្ចូលជាការវិនិយោគសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2 នោះទេ។

សាច់ប្រាក់ដែលអ្នកដាក់ពាក្យវិនិយោគដោយផ្ទាល់ ជាទូទៅអាចមានសិទ្ធិ ដូចគ្នានេះផងដែរ ប្រភេទហិរញ្ញប្បទានមួយចំនួនដែលអ្នកវិនិយោគមានការទទួលខុសត្រូវផ្ទាល់ខ្លួនពិតប្រាកដ ក៏អាចត្រូវបានទទួលស្គាល់ផងដែរ។ ឧទាហរណ៍ ប្រាក់កម្ចីដែលធានាដោយទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកវិនិយោគ នៅក្រៅអាជីវកម្ម អាចត្រូវបានទទួលយក។ ប្រាក់កម្ចីផ្ទាល់ខ្លួនដែលមិនមានទ្រព្យធានា ប៉ុន្តែមានឯកសារត្រឹមត្រូវ ក៏អាចមានសិទ្ធិ ប្រសិនបើអ្នកវិនិយោគនៅតែមានកាតព្វកិច្ចផ្ទាល់ខ្លួនក្នុងការសងប្រាក់វិញ។

ចំណាយដែលអាចត្រូវបានរាប់បញ្ចូលជាការវិនិយោគ មានដូចជា តម្លៃទិញអាជីវកម្ម ថ្លៃ Franchise ការទិញឧបករណ៍ ចំណាយសម្រាប់ការសាងសង់ ឬរៀបចំទីតាំងអាជីវកម្ម ស្តុកទំនិញ និងទុនប្រតិបត្តិការដែលរៀបចំបានត្រឹមត្រូវ នៅពេលចំណាយទាំងនេះជាផ្នែកនៃការវិនិយោគដែលបានប្តេជ្ញាចិត្ត។

ផ្ទុយទៅវិញ ហិរញ្ញប្បទានដែលត្រូវបានធានាជាចម្បងដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អាជីវកម្មដែលកំពុងត្រូវបានទិញ មិនសូវត្រូវបានមើលឃើញវិជ្ជមានសម្រាប់គោលបំណង E-2 នោះទេ។ ជាធម្មតា នេះរួមមាន Seller Financing ដែលធានាដោយអាជីវកម្មខ្លួនវា ប្រាក់កម្ចីអាជីវកម្មបែប SBA ដែលធានាដោយទ្រព្យសម្បត្តិក្រុមហ៊ុន ឬរចនាសម្ព័ន្ធដែលអាជីវកម្មជាអ្នកទទួលហានិភ័យលើទ្រព្យធានា ជំនួសអ្នកវិនិយោគ។

ដូចគ្នានេះផងដែរ ថវិកាដែលដាក់ក្នុងគណនី Escrow ប៉ុន្តែមិនទាន់មានការប្តេជ្ញាចិត្តដែលមិនអាចដកថយបាន (Irrevocable Commitment) ចំពោះប្រតិបត្តិការនោះ អាចមិនបំពេញលក្ខខណ្ឌ “At Risk” រហូតដល់រចនាសម្ព័ន្ធវិនិយោគមានការប្ដេជ្ងាចិត្តពេញលេញ និងអាចបន្តអនុវត្តបាន។

ការធានាផ្ទាល់ខ្លួន (Personal Guarantee) និងទ្រព្យធានា (Collateral)

ក្នុងករណីទិដ្ឋាការ E-2 ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការខ្ចីប្រាក់ ការមានការធានាផ្ទាល់ខ្លួន (Personal Guarantee) តែមួយមុខ មិនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកត្តាសម្រេចចិត្ត នៅពេលវាយតម្លៃថា ថវិកាវិនិយោគអាចត្រូវបានរាប់ជាទុន “At Risk” ដែរឬទេ។

ផ្ទុយទៅវិញ អាជ្ញាធរអន្តោប្រវេសន៍សហរដ្ឋអាមេរិក នឹងផ្តោតលើអ្វីដែលត្រូវបានប្រើជាទ្រព្យធានាពិតប្រាកដសម្រាប់បំណុលនោះ។ ប្រសិនបើហិរញ្ញប្បទានត្រូវបានធានាជាចម្បងដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អាជីវកម្មដែលកំពុងត្រូវបានទិញ ការវិនិយោគនោះអាចមិនត្រូវបានរាប់បញ្ចូលសម្រាប់លក្ខខណ្ឌវិនិយោគ E-2 ទេ ទោះបីជាអ្នកវិនិយោគបានចុះហត្ថលេខាលើការធានាផ្ទាល់ខ្លួនក៏ដោយ។

ដោយសារហេតុនេះ ការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទានឱ្យបានត្រឹមត្រូវ គឺមានសារៈសំខាន់។ ចំនួនប្រាក់កម្ចីដូចគ្នា អាចត្រូវបានវាយតម្លៃខុសគ្នា អាស្រ័យលើថាតើទ្រព្យធានារបស់អ្នកឱ្យខ្ចី ត្រូវបានភ្ជាប់ទៅនឹងទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នកវិនិយោគ ឬទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អាជីវកម្មដែលកំពុងត្រូវបានទិញ។

តើការវិនិយោគ “Substantial” ត្រូវបានវាយតម្លៃយ៉ាងដូចម្តេច?

មិនមានចំនួនវិនិយោគអប្បបរមាថេរសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2 នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អាជ្ញាធរអន្តោប្រវេសន៍សហរដ្ឋអាមេរិក នឹងវាយតម្លៃថា ការវិនិយោគនោះមានលក្ខណៈ “Substantial” ឬទេ ដោយប្រៀបធៀបទៅនឹងចំណាយសរុបសម្រាប់ការទិញ ឬបង្កើតអាជីវកម្ម។

សម្រាប់អាជីវកម្មដែលមានតម្លៃទាប អ្នកវិនិយោគត្រូវបានរំពឹងថា នឹងត្រូវប្តេជ្ញាចិត្តវិនិយោគភាគរយខ្ពស់នៃចំណាយសរុប ដោយប្រើថវិកាផ្ទាល់ខ្លួនដែលត្រូវបានដាក់ “At Risk” ក្នុងអាជីវកម្ម។Bottom of Form

ការទិញកម្មសិទ្ធិ 50% នៃ Franchise ដែលកំពុងដំណើរការ

សូមពិចារណាឧទាហរណ៍មួយ ដែលជនជាតិអង់គ្លេសម្នាក់ កំពុងកាន់កាប់កម្មសិទ្ធិ 25% នៃអាជីវកម្ម Franchise នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ហើយមានផែនការទិញបន្ថែម 25% ទៀត ដើម្បីបង្កើនកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួនដល់ 50% រួមជាមួយសិទ្ធិគ្រប់គ្រងកម្រិតប្រតិបត្តិ (Executive Control) នៃក្រុមហ៊ុន។ អាជីវកម្មនេះមានតម្លៃប្រហែល USD 1.225 លានដុល្លារ មានបុគ្គលិក W-2 ច្រើនជាង 25 នាក់រួចហើយ ហើយការទិញនេះត្រូវបានផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានតាមរយៈការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការវិនិយោគជាសាច់ប្រាក់ ការបង់រំលស់ពីអ្នកលក់ (Seller Financing) និងប្រាក់កម្ចីធម្មតា។

ពីទស្សនៈទិដ្ឋាការ E-2 មានលក្ខខណ្ឌជាច្រើនក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធនេះ ដែលអាចគាំទ្រសិទ្ធិរបស់អ្នកដាក់ពាក្យ។ ប្រសិនបើរចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិដែលសេះសល់ នៅតែបំពេញលក្ខខណ្ឌសញ្ជាតិរបស់ប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា។ ការកាន់កាប់កម្មសិទ្ធិ 50% រួមជាមួយអំណាចគ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការ ជាទូទៅក៏អាចគាំទ្រលក្ខខណ្ឌ “Develop and Direct” ក្រោមច្បាប់ E-2 ផងដែរ។

ការដែលអាជីវកម្មនេះកំពុងដំណើរការរួច មានបុគ្គលិក និងសកម្មភាពពាណិជ្ជកម្មជាក់ស្តែង ក៏អាចជួយបង្ហាញថា អាជីវកម្មនេះមិនមែនជា “Marginal Business” នោះទេ។

ទោះជាយ៉ាងណា បញ្ហាសំខាន់បំផុតក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធបែបនេះ គឺការរៀបចំហិរញ្ញប្បទាន។ ខណៈដែលការវិនិយោគជាសាច់ប្រាក់ដោយផ្ទាល់របស់អ្នកវិនិយោគ ជាទូទៅអាចត្រូវបានរាប់បញ្ចូលសម្រាប់លក្ខខណ្ឌវិនិយោគទិដ្ឋាការ E-2 ការវាយតម្លៃលើ Seller Notes និងប្រាក់កម្ចី នឹងអាស្រ័យយ៉ាងខ្លាំងលើរបៀបដែលបំណុលនោះត្រូវបានធានា។ ហិរញ្ញប្បទានដែលធានាដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អាជីវកម្មខ្លួនវា អាចមិនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាទុនវិនិយោគ “At Risk” សម្រាប់គោលបំណង E-2 នោះទេ។

ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ អាជីវកម្មខ្លួនវា អាចបំពេញលក្ខខណ្ឌសំខាន់ៗជាច្រើនរបស់ E-2 រួចទៅហើយ។ ប៉ុន្តែបញ្ហាសំខាន់ ជាញឹកញាប់ស្ថិតនៅលើរបៀបដែលប្រតិបត្តិការត្រូវបានផ្តល់ហិរញ្ញប្បទានពិតប្រាកដ។ កិច្ចព្រមព្រៀងដែលមើលទៅដូចជាបំពេញគ្រប់លក្ខខណ្ឌទាំងអស់ ក៏អាចជួបបញ្ហាបាន ប្រសិនបើរចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទាន មិនបំពេញតាមច្បាប់ “At Risk” របស់ទិដ្ឋាការ E-2។

តើដំណើរការនេះត្រូវចំណាយពេលប៉ុន្មាន? ហើយមានជំហ៊ានអ្វីខ្លះ?

ជាមួយនឹងពាក្យសុំដែលត្រូវបានរៀបចំ និងដាក់រចនាសម្ព័ន្ធបានត្រឹមត្រូវ ដំណើរការ E-2 ជាទូទៅអាចចំណាយពេលជាច្រើនខែ ប៉ុន្តែរយៈពេលអាចប្រែប្រួល អាស្រ័យលើប្រភេទនៃការដាក់ពាក្យ បន្ទុកការងាររបស់ស្ថានកុងស៊ុល ឬអាជ្ញាធរអន្តោប្រវេសន៍សហរដ្ឋអាមេរិកដែលពាក់ព័ន្ធ និងភាពស្មុគស្មាញនៃសំណុំរឿង។

ជាទូទៅ អ្នកដាក់ពាក្យអាចដាក់ពាក្យតាមរយៈការស្នើសុំនៅស្ថានកុងស៊ុលសហរដ្ឋអាមេរិកក្រៅសហរដ្ឋអាមេរិក ឬតាមរយៈការស្នើសុំផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាព (Change of Status) ជាមួយ USCIS ប្រសិនបើពួកគេកំពុងស្នាក់នៅសហរដ្ឋអាមេរិកដោយស្របច្បាប់ ក្រោមស្ថានភាពអន្តោប្រវេសន៍ផ្សេងទៀតដែលមានសុពលភាព។

ការបញ្ជាក់សិទ្ធិសន្ធិសញ្ញា (Treaty Eligibility)

ដំណើរការដាក់ពាក្យចាប់ផ្តើមដោយការបញ្ជាក់ថា ទាំងអ្នកវិនិយោគ និងអាជីវកម្ម បំពេញលក្ខខណ្ឌសញ្ជាតិរបស់ប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាសម្រាប់ E-2 រួមទាំងរចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិរបស់អាជីវកម្ម និងសញ្ជាតិរបស់ម្ចាស់ភាគហ៊ុនផ្សេងៗ។

ការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធវិនិយោគ (Structuring the Investment)

បន្ទាប់មក ប្រតិបត្តិការវិនិយោគត្រូវតែរៀបចំឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ដើម្បីឱ្យថវិកាវិនិយោគដែលមានសិទ្ធិ ត្រូវបានប្តេជ្ញាចិត្តពិតប្រាកដ និងត្រូវបានចាត់ទុកថា “At Risk” សម្រាប់គោលបំណងទិដ្ឋាការ E-2។ សម្រាប់ការទិញអាជីវកម្មដែលមានការខ្ចីប្រាក់ រចនាសម្ព័ន្ធទ្រព្យធានា និងប្រភពនៃថវិកាវិនិយោគ ជាញឹកញាប់គឺជាចំណុចសំខាន់ជាពិសេស។

ការរៀបចំឯកសារគាំទ្រ (Supporting Documentation)

អ្នកដាក់ពាក្យក៏ត្រូវតែរៀបចំឯកសារលម្អិតអំពីប្រភពថវិកា (Source of Funds) រួមជាមួយផែនការអាជីវកម្ម (Business Plan) ដែលពន្យល់អំពីប្រតិបត្តិការអាជីវកម្ម ការព្យាករណ៍ហិរញ្ញវត្ថុ និងលទ្ធភាពបន្តរបស់អាជីវកម្មនាពេលអនាគត។

ការដាក់ពាក្យ (Filing the Application)

នៅពេលឯកសារគាំទ្រទាំងអស់ត្រូវបានរៀបចំបានត្រឹមត្រូវហើយ ពាក្យសុំអាចត្រូវបានដាក់តាមរយៈស្ថានកុងស៊ុលសហរដ្ឋអាមេរិកដែលពាក់ព័ន្ធនៅក្រៅប្រទេស ឬក្នុងករណីដែលមានសិទ្ធិ អាចដាក់តាមរយៈ USCIS ពីក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។

សម្ភាសន៍ និងការសម្រេចចុងក្រោយ (Interview and Final Decision)

ដំណាក់កាលចុងក្រោយ គឺការចូលរួមសម្ភាសន៍នៅស្ថានកុងស៊ុល ឬការវាយតម្លៃសំណុំរឿងដោយ USCIS មុនពេលទិដ្ឋាការ ឬពាក្យសុំផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាព ត្រូវបានអនុម័ត។

តើអ្វីខ្លះអាចបណ្តាលឱ្យមានបញ្ហា? ហើយនៅពេលណាដែល E-2 មិនមែនជាជម្រើសសមស្រប?

បញ្ហាមួយដែលកើតមានជាញឹកញាប់បំផុតក្នុងប្រតិបត្តិការ Franchise ក្រោម E-2 ដែលមានការខ្ចីប្រាក់ គឺការសន្មត់ថា ប្រាក់កម្ចីទាំងអស់អាចត្រូវបានរាប់បញ្ចូលសម្រាប់លក្ខខណ្ឌវិនិយោគ E-2 ដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ឧទាហរណ៍ បំណុលដែលត្រូវបានធានាដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អាជីវកម្មខ្លួនវា ជាញឹកញាប់មិនត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងការគណនា “At Risk” Investment នោះទេ។

នៅពេលផ្នែកសំខាន់មួយនៃហិរញ្ញប្បទានត្រូវបានដកចេញ ការវិនិយោគដែលនៅសល់ អាចមិនត្រូវបានចាត់ទុកថា “Substantial” សម្រាប់គោលបំណង E-2 ទៀតឡើយ។

បញ្ហាផ្សេងទៀតដែលជាញឹកញាប់រួមមាន ឯកសារប្រភពថវិកាខ្សោយ រចនាសម្ព័ន្ធអាជីវកម្មដែលអ្នកវិនិយោគមិនបានគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មពិតប្រាកដ ឬពាក្យសុំដែលពាក់ព័ន្ធនឹងអាជីវកម្ម ដែលអាចត្រូវបានចាត់ទុកថា “Marginal” ក្រោមច្បាប់ E-2។

កត្តាហានិភ័យដែលអាចនឹងជួបប្រទះ (Common Risk Areas)

អ្នកដាក់ពាក្យជាធម្មតាអាចជួបការលំបាក នៅពេល៖

• មានការយល់ច្រឡំថា ការធានាផ្ទាល់ខ្លួន (Personal Guarantee) អាចបម្លែងបំណុលដែលធានាដោយអាជីវកម្ម ឱ្យក្លាយជាទុនវិនិយោគ E-2 ដែលមានសិទ្ធិ
• អាជីវកម្មមិនបង្ហាញពីទំហំប្រតិបត្តិការ ឬសកម្មភាពពាណិជ្ជកម្មគ្រប់គ្រាន់
• ឯកសារបញ្ជាក់ប្រភពថវិកា (Source of Funds) មិនពេញលេញ ឬពិបាកតាមដានប្រភពឱ្យច្បាស់លាស់
• ថវិកាវិនិយោគមិនទាន់ត្រូវបានប្តេជ្ញាចិត្តដោយមិនអាចដកថយបាន (Irrevocably Committed) ចំពោះប្រតិបត្តិការ
• គោលបំណងពិតប្រាកដរបស់អ្នកវិនិយោគ គឺការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Permanent Residency) ជាជាងយុទ្ធសាស្ត្រទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍ដែលអាចបន្តសុពលភាពបាន

នៅពេលណាដែលទិដ្ឋាការ E-2 អាចមិនមែនជាជម្រើសសមស្រប

ប្រភេទទិដ្ឋាការ E-2 មិនសមស្របសម្រាប់អ្នកវិនិយោគគ្រប់គ្នា ឬរចនាសម្ព័ន្ធប្រតិបត្តិការទាំងអស់នោះទេ។ នៅក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង បញ្ហាកើតឡើងនៅពេល៖

• អ្នកវិនិយោគមិនមែនជាជនជាតិមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា
• អ្នកវិនិយោគមានបំណងធ្វើជាវិនិយោគិនអកម្ម (Passive Investor) ជាជាងការគ្រប់គ្រង និងអភិវឌ្ឍអាជីវកម្មយ៉ាងសកម្ម
• រចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទានដែលមាន ស្ថិតលើបំណុលដែលធានាជាចម្បងដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អាជីវកម្ម ហើយមិនអាចរៀបចំឡើងវិញឱ្យសមស្របបាន
• គោលបំណងសំខាន់របស់អ្នកវិនិយោគ គឺការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍នៅសហរដ្ឋអាមេរិកភ្លាមៗ ជាជាងប្រភេទទិដ្ឋាការប្រតិបត្តិការដែលអាចបន្តសុពលភាពបាន

ការពិនិត្យយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នលើរចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិ រចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទាន គោលបំណងអន្តោប្រវេសន៍ និងឯកសារគាំទ្រ ជាញឹកញាប់គឺមានសារៈសំខាន់ មុននឹងសម្រេចបន្តយុទ្ធសាស្ត្រទិដ្ឋាការ E-2។

ការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធប្រតិបត្តិការឱ្យបានត្រឹមត្រូវ

ក្នុងពាក្យសុំទិដ្ឋាការ E-2 លក្ខណៈ Franchise ជាច្រើន លទ្ធផលមិនអាស្រ័យលើតម្លៃទិញសរុបនៃអាជីវកម្មនោះទេ ប៉ុន្តែអាស្រ័យលើរបៀបដែលប្រតិបត្តិការត្រូវបានរៀបចំ។ រចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទាន លក្ខខណ្ឌទ្រព្យធានា រចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិ និងឯកសារបញ្ជាក់ប្រភពថវិកា សុទ្ធតែអាចមានឥទ្ធិពលដោយផ្ទាល់លើការវាយតម្លៃថា ការវិនិយោគនោះអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាទុន “At Risk” ក្រោមច្បាប់ E-2 ដែរឬទេ។

ដោយសារហេតុនេះ ការពិនិត្យផ្នែកច្បាប់ គឺត្រូវបានណែនាំយ៉ាងខ្លាំង មុនពេលដាក់ពាក្យ ជាពិសេសនៅដំណាក់កាលប្រតិបត្តិការ និងការរៀបចំហិរញ្ញប្បទាន។ សំណុំរឿងដែលត្រូវបានរៀបចំបានត្រឹមត្រូវ គួរតែធ្វើឱ្យលក្ខខណ្ឌទិញភាគហ៊ុន ឯកសារប្រាក់កម្ចី រចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិ ឯកសារប្រភពថវិកា និងផែនការអាជីវកម្ម មានភាពស្របគ្នា ដើម្បីបង្ហាញថា ការវិនិយោគដែលមានសិទ្ធិ ត្រូវបានប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងច្បាស់លាស់ និងមានឯកសារគាំទ្រត្រឹមត្រូវសម្រាប់គោលបំណង E-2។

ចូរទទូលយកការប្រឹក្សាអំពីថា តើប្រភេទទិដ្ឋាការ E-2 សមស្របសម្រាប់គោលបំណងរបស់ពួកគេដែរឬទេ ពិនិត្យលក្ខខណ្ឌសញ្ជាតិរបស់ប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា និងលក្ខខណ្ឌគ្រប់គ្រង ហើយជួយក្នុងការរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធផ្នែកច្បាប់សម្រាប់ការទិញ Franchise និងអាជីវកម្ម ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យដែលពាក្យសុំដែលអាចមានសិទ្ធិ ត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយរចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទានដែលមិនមានសិទ្ធិ។

អ្នកវិនិយោគដែលកំពុងពិចារណាទិញ Franchise ដែលមានស្រាប់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក គួរតែវាយតម្លៃរចនាសម្ព័ន្ធកម្មសិទ្ធិ សញ្ជាតិរបស់ប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា និងរចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញប្បទាន មុនពេលចុះហត្ថលេខាលើឯកសារប្រតិបត្តិការចុងក្រោយ ព្រោះការកែសម្រួលរចនាសម្ព័ន្ធទ្រព្យធានាតាំងពីដំបូង អាចមានឥទ្ធិពលយ៉ាងសំខាន់លើសិទ្ធិទួលបានទិដ្ឋាការ E-2។