ទិដ្ឋាការវិនិយោគអាជីវកម្មរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក៖ ការប្រៀបធៀបរវាងកម្មវិធី EB-5, EB-1A និង E-2 (ឆ្នាំ 2026)

តើជម្រើសទិដ្ឋាការវិនិយោគអាជីវកម្មសំខាន់ៗរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកមានអ្វីខ្លះ?

ជម្រើសទិដ្ឋាការវិនិយោគរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកទាំងនេះ គឺជាកម្មវិធីដែលបានប្រើប្រាស់ជាញឹកញាប់ដោយសហគ្រិនបរទេស និងបុគ្គលដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិ ហើយមានបំណងចង់វិនិយោគ ឬបង្កើតអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ កម្មវិធី EB-5 គឺជាកម្មវិធីវិនិយោគអន្តោប្រវេសន៍ ដែលអាចនាំអ្នកទៅកាន់ការទទួលបាន សិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Green Card)។ កម្មវិធី EB-1A គឺជាប្រភេទកម្មវិធីស្នាក់នៅដែលផ្ដល់ Green Card សម្រាប់បុគ្គលដែលមានសមត្ថភាពពិសេសខ្ពស់ ហើយមិនតម្រូវឲ្យមានការវិនិយោគឡើយ។ កម្មវិធី E-2 គឺជាទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍ ដែលអាចបន្តសុពលភាពបាន សម្រាប់ជនជាតិមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវធ្វើការវិនិយោគ និងដំណើរការអាជីវកម្មនៅទីនោះផ្ទាល់។

តើទិដ្ឋាការវិនិយោគរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកមួយណាផ្តល់ សិទ្ធិរស់នៅអច្ត្រៃយ៍ (Green Card)?

កម្មវិធី EB-5 និង EB-1A សុទ្ធតែអាចនាំអ្នកទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Green Card) ខណៈដែល E-2 មិនមានជម្រើសផ្ទាល់ទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Green Card) ទេ ប៉ុន្តែអាចបន្តសុពលភាពបានដោយគ្មានកំណត់ ប្រសិនបើអាជីវកម្មនៅតែដំណើរការ និងគោរពតាមលក្ខខណ្ឌ។

តើត្រូវវិនិយោគប៉ុន្មានសម្រាប់កម្មវិធីនីមួយៗ?

កម្មវិធី EB-5 គឺជាជម្រើសដែលត្រូវការទំហំវិនិយោគខ្ពស់ជាងគេ ដោយតម្រូវឲ្យវិនិយោគ USD 800,000 ក្នុងគម្រោង Targeted Employment Area (TEA) ឬ USD 1,050,000 សម្រាប់គម្រោងនៅក្រៅតំបន់ TEA។ កម្មវិធី EB-1A មិនមានតម្រូវការវិនិយោគឡើយ ហើយកម្មវិធី E-2 ក៏មិនមានចំនួនវិនិយោគអប្បបរមាតាមច្បាប់ដែរ ប៉ុន្តែជាទូទៅ ការវិនិយោគប្រហែល USD 100,000 ដល់ USD 500,000 ត្រូវបានប្រើជាទូទៅ អាស្រ័យលើប្រភេទអាជីវកម្ម។

តើអ្នកណាអាចមានសិទ្ធិដាក់ពាក្យសម្រាប់កម្មវិធីនីមួយៗ?

ប្រភេទទិដ្ឋាការនីមួយៗមានលក្ខខណ្ឌសិទ្ធិដាក់ពាក្យខុសៗគ្នា។ សម្រាប់ទិដ្ឋាការ EB-5 អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវវិនិយោគទឹកប្រាក់ដែលទទួលបានដោយស្របច្បាប់ ទៅក្នុងអាជីវកម្មអាមេរិកដែលមានសិទ្ធិ និងបង្កើតការងារយ៉ាងហោចណាស់ 10 កន្លែងសម្រាប់ពលរដ្ឋអាមេរិក។ ទិដ្ឋាការ EB-1A គឺសម្រាប់បគ្គុលដែលអាចបង្ហាញពីសមិទ្ធផលខ្ពស់ និងការទទួលស្គាល់ថ្នាក់ជាតិ ឬអន្តរជាតិក្នុងវិស័យរបស់ខ្លួន ស្របតាមលក្ខខណ្ឌ USCIS។ ខណៈពេលដែល ទិដ្ឋាការ E-2 អាចប្រើបានសម្រាប់ពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា ដែលនឹងចូលរួមគ្រប់គ្រង និងដឹកនាំប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មរបស់ពួកគេនៅសហរដ្ឋអាមេរិកដោយផ្ទាល់។

តើវិនិយោគិនមកពីប្រទេសដែលមិនមានសន្ធិសញ្ញា អាចដាក់ពាក្យសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2 បានដែរឬទេ?

ពលរដ្ឋមកពីប្រទេសដូចជា ប្រទេសចិន ប្រទេសឥណ្ឌា និងប្រទេសវៀតណាម អាចវិនិយោគយកសញ្ជាតិនៅប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា E-2 ជាមុនសិន ដែលជាទូទៅគឺ ប្រទេសហ្គ្រីណាដា ឬ ប្រទេសតួកគី មុនពេលដាក់ពាក្យសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2។ នេះគឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដែលត្រូវបានទទួលស្គាល់ស្របច្បាប់ ហើយជាទូទៅត្រូវការការសម្របសម្រួលរវាងអ្នកប្រឹក្សាកម្មវិធីសញ្ជាតិតាមរយៈការវិនិយោគ និងមេធាវីអន្តោប្រវេសន៍អាមេរិក។

តើទិដ្ឋាការវិនិយោគអាជីវកម្មរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកដំណើរការយ៉ាងដូចម្តេច?

ច្បាប់អន្តោប្រវេសន៍របស់សហរដ្ឋអាមេរិក ផ្តល់ជម្រើសសំខាន់ពីរសម្រាប់វិនិយោគិន និងនាយកប្រតិបត្តិអាជីវកម្មបរទេស។ ជម្រើសទីមួយគឺទិដ្ឋាការអន្តោប្រវេសន៍ ដែលអាចនាំអ្នកទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍។ ជម្រើសទីពីរគឺទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍ ដែលអនុញ្ញាតឲ្យរស់នៅ និងធ្វើការក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងរយៈពេលដែលអាចបន្តសុពលភាពបាន ភ្ជាប់ជាមួយសកម្មភាពអាជីវកម្មពិតប្រាកដ។

កម្មវិធី EB-5 និង EB-1A ស្ថិតក្រោមប្រភេទទិដ្ឋាការអន្តោប្រវេសន៍។ កម្មវិធីទាំងពីរនេះអាចនាំអ្នកទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍សម្រាប់អ្នកដាក់ពាក្យចម្បង ប្តី/ប្រពន្ធ និងកូននៅលីវអាយុក្រោម 21 ឆ្នាំ។

ទិដ្ឋាការ E-2 ត្រូវបានចាត់ទុកជាទិដ្ឋាការមិនមែនអន្តោប្រវេសន៍ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា រស់នៅ និងធ្វើការនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ខណៈពេលដំណើរការអាជីវកម្មដែលមានសិទ្ធិ ប៉ុន្តែមិនអាចទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Green Card) នោះទេ។

ភាពខុសគ្នារវាងប្រភេទទិដ្ឋាការទាំងនេះមានសារៈសំខាន់ ព្រោះនីមួយៗផ្តល់លទ្ធផលខុសៗគ្នាសម្រាប់ផែនការអន្តោប្រវេសន៍ និងអាជីវកម្មរយៈពេលវែង។ វិនិយោគិនដែលមានបំណងទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ និងសញ្ជាតិអាមេរិកនៅពេលអនាគត ជាទូទៅនឹងប្រៀបធៀបរវាង កម្មវិធី EB-5 និង កម្មវិធី​ EB-1A។ ខណៈដែលវិនិយោគិនដែលផ្តោតលើល្បឿននៃដំណើរការកម្មវិធី ការប្រើប្រាស់ទុនទាប ឬការគ្រប់គ្រងអាជីវកម្មដោយផ្ទាល់ ជាធម្មតានឹងពិចារណាជម្រើស E-2 ជំនួសវិញ។

ប្រភេទទិដ្ឋាការទាំងបីនេះក៏មានរចនាសម្ព័ន្ធខុសគ្នាខ្លាំងផងដែរ។ ទិដ្ឋាការ EB-5 ផ្អែកចម្បងលើការវិនិយោគ ដោយតម្រូវឲ្យអ្នកដាក់ពាក្យវិនិយោគថវិកាដែលស្របច្បាប់ទៅក្នុងអាជីវកម្មនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក និងបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌបង្កើតការងារដែលបានកំណត់។ ខណៈដែល ទិដ្ឋាការ EB-1A ផ្អែកលើសមិទ្ធផលផ្ទាល់ខ្លួន ដោយការអនុម័តអាស្រ័យលើប្រវត្តិវិជ្ជាជីវៈ និងភស្តុតាងបង្ហាញពីការទទួលស្គាល់ជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងវិស័យរបស់អ្នកដាក់ពាក្យ។ ចំណែកឯ ទិដ្ឋាការ E-2 មានលក្ខណៈផ្តោតលើប្រតិបត្តិការអាជីវកម្ម ដោយទិដ្ឋាការនេះនឹងមានសុពលភាពតែប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិកនៅតែដំណើរការយ៉ាងសកម្ម និងមិនមែនជាអាជីវកម្មតូចតាច (marginal business) នោះឡើយ។

កម្មវិធីទាំងបីនេះសុទ្ធតែផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍សម្រាប់សមាជិកគ្រួសារជិតស្និទ្ធផងដែរ។ ឧទាហរណ៍ ប្តី ឬប្រពន្ធ ជាទូទៅអាចធ្វើការនៅសហរដ្ឋអាមេរិកបាន ហើយកូនៗក្នុងបន្ទុកអាចសិក្សានៅទីនោះបាន។ គ្មានកម្មវិធីណាមួយតម្រូវឲ្យមានជំនាញភាសាអង់គ្លេសស្ទាត់ ឬសញ្ញាបត្រអប់រំជាក់លាក់នោះទេ។

ការជ្រើសរើសជម្រើសដែលសមស្របបំផុត ជាទូទៅអាស្រ័យលើកត្តាសំខាន់បី៖ សញ្ជាតិ ទុនវិនិយោគដែលមាន និងល្បឿននៃដំណើរការដែលអ្នកដាក់ពាក្យចង់ផ្លាស់ទីទៅរស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ឧទាហរណ៍ ស្ថាបនិកអាជីវកម្មដែលមានប្រវត្តិវិជ្ជាជីវៈអន្តរជាតិខ្លាំង អាចចាប់អារម្មណ៍លើជម្រើស EB-1A ព្រោះមិនត្រូវការការវិនិយោគឡើយ។ គ្រួសារដែលស្វែងរកផ្លូវអកម្ម (passive) ទៅកាន់សិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ អាចយល់ថា ទិដ្ឋាការ EB-5 សមស្របជាង។ ខណៈដែលសហគ្រិនមកពីប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា ដែលចង់បង្កើត និងដំណើរការអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិកយ៉ាងឆាប់រហ័ស អាចពិចារណាថា ទិដ្ឋាការ E-2 គឺជាជម្រើសដែលសមស្របជាង។

តើកម្មវិធីមួយណាសមស្របសម្រាប់ប្រភេទវិនិយោគិនបែបណា?

ប្រភេទទិដ្ឋាការដែលសមស្របបំផុត ជាទូទៅអាស្រ័យលើប្រវត្តិ គោលបំណង និងកម្រិតនៃការចូលរួមក្នុងអាជីវកម្មរបស់វិនិយោគិន។ ទិដ្ឋាការ EB-5 ជាទូទៅសមស្របសម្រាប់បុគ្គលដែលមានទុនវិនិយោគខ្ពស់ និងកំពុងស្វែងរកសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ ដោយមិនចាំបាច់គ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការប្រចាំថ្ងៃនៃអាជីវកម្មដោយផ្ទាល់។

ទិដ្ឋាការ EB-1A សមស្របជាងសម្រាប់ស្ថាបនិកអាជីវកម្ម នាយកប្រតិបត្តិ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ អត្តពលិក និងអ្នកជំនាញដែលមានសមិទ្ធផលខ្ពស់ផ្សេងទៀត ដែលអាចបង្ហាញស្នាដៃ និងការទទួលស្គាល់ក្នុងវិស័យរបស់ខ្លួន។ ខណៈដែល ទិដ្ឋាការ E-2 ត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់ដោយពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា ដែលកំពុងស្វែងរកជម្រើសវិនិយោគទុនទាបជាង និងអាចដំណើរការអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិកដោយផ្ទាល់។

តើនៅពេលណាដែល កម្មវិធី EB-5 មានលក្ខណៈសមស្រប?

ទិដ្ឋាការ EB-5 ជាទូទៅសមស្របសម្រាប់វិនិយោគិនដែលអាចវិនិយោគយ៉ាងហោចណាស់ USD 800,000 ជាថវិកាដែលមានប្រភពស្របច្បាប់ និងអាចបញ្ជាក់ប្រភពបាន ហើយមានគោលបំណងផ្តោតលើការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍អាមេរិកសម្រាប់ខ្លួនឯង និងគ្រួសារ។ អ្នកដាក់ពាក្យជាច្រើនជ្រើសរើសជម្រើស Regional Center ដែលជាកម្មវិធីវិនិយោគដែលអនុម័តដោយរដ្ឋាភិបាល និងប្រមូលថវិកាពីវិនិយោគិនទៅក្នុងគម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ធំៗ ដូចជា សណ្ឋាគារ គម្រោងអចលនទ្រព្យ ឬគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។ រចនាសម្ព័ន្ធនេះអនុញ្ញាតឲ្យវិនិយោគិនមានតួនាទីអកម្ម (passive role) ខណៈពេលដែលនៅតែបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌបង្កើតការងាររបស់ EB-5។

កម្មវិធីនេះក៏ទាក់ទាញវិនិយោគិនដែលមិនចង់គ្រប់គ្រងប្រតិបត្តិការអាជីវកម្មប្រចាំថ្ងៃនៅសហរដ្ឋអាមេរិកផងដែរ។ ក្នុងករណីជាច្រើន លទ្ធផលអន្តោប្រវេសន៍មានសារៈសំខាន់ជាងតួនាទីពាណិជ្ជកម្ម។

តើពេលណាដែល កម្មវិធី EB-1A មានលក្ខណៈសមស្រប?

ទិដ្ឋាការ EB-1A សមស្របសម្រាប់អ្នកដាក់ពាក្យដែលអាចផ្តល់ភស្តុតាងបង្ហាញពីការទទួលស្គាល់លើកម្រិតអន្តរជាតិ។ ប្រវត្តិអ្នកដាក់ពាក្យដែលជាញឹកញាប់រួមមាន ស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន នាយកប្រតិបត្តិជាន់ខ្ពស់ អ្នកសិក្សាស្រាវជ្រាវ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ សិល្បករ និងអត្តពលិក។

អត្ថប្រយោជន៍សំខាន់មួយនៃប្រភេទ EB-1A គឺ អ្នកដាក់ពាក្យអាចដាក់ពាក្យដោយឯករាជ្យ ដោយមិនត្រូវការការឧបត្ថម្ភពីនិយោជក ការអនុញ្ញាតការងារ (labor certification) ឬទុនវិនិយោគណាមួយឡើយ។ សម្រាប់អ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ ការប្រើប្រាស់ Premium Processing ក៏អាចធ្វើឲ្យ EB-1A ក្លាយជាជម្រើសមួយក្នុងចំណោមជម្រើសការងារដែលលឿនបំផុតក្នុងការទទួលបាន Green Card សហរដ្ឋអាមេរិក។

តើពេលណាដែល កម្មវិធី E-2 មានលក្ខណៈសមស្រប?

ទិដ្ឋាការ E-2 ជាទូទៅសមស្របសម្រាប់ពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានកិច្ចព្រមព្រៀងសន្ធិសញ្ញា E-2 ហើយមានបំណងដំណើរការអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិកដោយផ្ទាល់ ខណៈពេលរក្សាស្ថានភាពទិដ្ឋាការដែលអាចបន្តបាន។ វាជាជម្រើសពេញនិយមសម្រាប់សហគ្រិន ម្ចាស់ Franchise អ្នកប្រឹក្សា និងម្ចាស់អាជីវកម្មផ្តល់សេវាកម្ម។

កម្រិតទុនវិនិយោគសម្រាប់ E-2 ទាបជាង EB-5 យ៉ាងច្រើន ប៉ុន្តែការវិនិយោគត្រូវតែសមស្របទៅនឹងប្រភេទអាជីវកម្ម។ អាជីវកម្ម E-2 ជាច្រើនត្រូវបានបង្កើតឡើងជាមួយការវិនិយោគចន្លោះពី USD 100,000 ដល់ USD 500,000។

តើកម្មវិធីវិនិយោគអន្តោប្រវេសន៍ EB-5 តម្រូវអ្វីខ្លះនៅឆ្នាំ 2026?

កម្មវិធី EB-5 គឺជាជម្រើសទិដ្ឋាការវិនិយោគសហរដ្ឋអាមេរិកមួយដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយសម្រាប់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍។ កម្មវិធីនេះតម្រូវឲ្យវិនិយោគទៅក្នុងអាជីវកម្មពាណិជ្ជកម្មដែលបង្កើតការងារពេញម៉ោងយ៉ាងហោចណាស់ 10 កន្លែងសម្រាប់ពលរដ្ឋអាមេរិក។ វិនិយោគិននឹងទទួលបាន Green Card មានលក្ខខណ្ឌរយៈពេល 2 ឆ្នាំជាមុនសិន។ បន្ទាប់ពីរយៈពេល 2 ឆ្នាំបានបញ្ចប់ ពាក្យ I-829 នឹងត្រូវដាក់ស្នើ ដើម្បីដកលក្ខខណ្ឌ និងទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ពេញលេញ។

តើត្រូវវិនិយោគប៉ុន្មានសម្រាប់កម្មវិធី EB-5?

កម្រិតវិនិយោគអប្បបរមាបច្ចុប្បន្នគឺ USD 800,000 សម្រាប់គម្រោងដែលស្ថិតនៅក្នុង Targeted Employment Area (TEA) ឬគម្រោងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលមានសិទ្ធិ។ សម្រាប់គម្រោងដែលស្ថិតនៅក្រៅ TEA តម្រូវឲ្យវិនិយោគ USD 1,050,000។

ក្រោមច្បាប់ EB-5 Reform and Integrity Act ឆ្នាំ 2022 កម្រិតវិនិយោគទាំងនេះត្រូវបានរំពឹងថានឹងបន្តអនុវត្តរហូតដល់ចុងឆ្នាំ 2026 បន្ទាប់ពីនោះ ច្បាប់បានកំណត់ឲ្យមានការកែតម្រូវតាមអត្រាអតិផរណាជាប្រចាំ ដូច្នេះវិនិយោគិនគួរតែពិនិត្យកម្រិតអប្បបរមាបច្ចុប្បន្នមុនពេលដាក់ពាក្យ។

ក្រោមកម្មវិធី EB-5 មាន Targeted Employment Area (TEA) សំខាន់ពីរប្រភេទ។ ប្រភេទទីមួយគឺតំបន់ដែលមានអត្រាអត់ការងារធ្វើខ្ពស់ ដែលអត្រាអត់ការងារធ្វើខ្ពស់ជាងមធ្យមភាគជាតិរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដោយផ្អែកលើស្ថិតិការងាររបស់រដ្ឋាភិបាល។ ប្រភេទទីពីរគឺតំបន់ជនបទ (Rural Areas) ដែលជាទូទៅស្ថិតនៅក្រៅទីក្រុងធំៗ និងតំបន់មហានគរ។

គម្រោង Rural TEA កំពុងក្លាយជាជម្រើសពេញនិយមកាន់តែខ្លាំង ព្រោះបច្ចុប្បន្នទទួលបានអាទិភាពក្នុងការដំណើរការពាក្យក្រោមគោលនយោបាយ USCIS។

តើលក្ខខណ្ឌសិទ្ធិសម្រាប់កម្មវិធី EB-5 មានអ្វីខ្លះ?

ផ្នែកសំខាន់មួយបំផុតនៃការដាក់ពាក្យ កម្មវិធី EB-5 គឺការបញ្ជាក់ថា ថវិកាវិនិយោគត្រូវបានទទួលបានដោយស្របច្បាប់។ អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវតែអាចបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា ថវិកាមកពីប្រភពណា និងផ្តល់ឯកសារតាមដានចលនាថវិកានៅគ្រប់ដំណាក់កាលនៃការផ្ទេរចូលទៅក្នុងការវិនិយោគនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។

ការវិនិយោគត្រូវតែដាក់ចូលទៅក្នុងអាជីវកម្មពាណិជ្ជកម្មថ្មីដែលមានសិទ្ធិ និងបង្កើត ឬរក្សាទុកការងារពេញម៉ោងយ៉ាងហោចណាស់ 10 កន្លែងសម្រាប់ពលរដ្ឋអាមេរិក។ វិនិយោគិនក៏ត្រូវបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌទូទៅនៃការអនុញ្ញាតឲ្យចូលប្រទេស ក្រោមច្បាប់អន្តោប្រវេសន៍អាមេរិកផងដែរ។

ឧទាហរណ៍ទូទៅនៃប្រភពថវិកាស្របច្បាប់ រួមមាន ប្រាក់ខែ ចំណេញអាជីវកម្ម ភាគលាភ ការលក់អចលនទ្រព្យ មរតក អំណោយ ឬប្រាក់ចំណូលពីការលក់ភាគហ៊ុន ឬការវិនិយោគផ្សេងៗ។ ក្នុងករណីភាគច្រើន អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវផ្តល់កំណត់ត្រាហិរញ្ញវត្ថុ ឯកសារពន្ធ និងភស្តុតាងគាំទ្រផ្សេងៗ ដើម្បីបញ្ជាក់ប្រភពថវិកា។

ក្រោមច្បាប់ EB-5 ការវិនិយោគក៏ត្រូវតែស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាព “at risk” ពិតប្រាកដ សម្រាប់គោលបំណងបង្កើតប្រាក់ចំណេញផងដែរ។ នេះមានន័យថា វិនិយោគិនជាទូទៅមិនអាចទទួលបានការធានាប្រាក់ចំណេញ ឬមានសិទ្ធិទាមទារប្រាក់វិនិយោគត្រឡប់វិញដោយស្វ័យប្រវត្តិបានទេ។

ការវិនិយោគដោយផ្ទាល់ (Direct Investment) និង Regional Center៖ តើគួរជ្រើសរើសរចនាសម្ព័ន្ធមួយណា?

ក្រោមម៉ូដែល EB-5 វិនិយោគផ្ទាល់ (Direct EB-5) វិនិយោគិនជាទូទៅត្រូវបានរំពឹងថានឹងមានតួនាទីសកម្មក្នុងការគ្រប់គ្រងអាជីវកម្ម ហើយការងារ 10 កន្លែងដែលត្រូវការនោះ ត្រូវតែជាបុគ្គលិកផ្ទាល់ដែលត្រូវបានជួលដោយក្រុមហ៊ុន។

ខណៈដែល ម៉ូដែល Regional Center អនុញ្ញាតឲ្យវិនិយោគិនមានតួនាទីអកម្ម (passive role) ច្រើនជាង។ វាក៏ផ្តល់ភាពបត់បែនខ្ពស់ក្នុងការគណនាការងារផងដែរ ដោយការងារប្រយោល និងការងារដែលពាក់ព័ន្ធផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច អាចត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្រោមម៉ូដែលសេដ្ឋកិច្ចដែលអនុម័តដោយ USCIS។ ដោយសារភាពបត់បែននេះ Regional Center បានក្លាយជាជម្រើស EB-5 ដែលពេញនិយមបំផុតសម្រាប់វិនិយោគិនអន្តរជាតិ។

សម្រាប់គ្រួសារជាច្រើន ការសម្រេចចិត្តចុងក្រោយជាទូទៅអាស្រ័យលើកម្រិតនៃការចង់ចូលរួមក្នុងការដំណើរការអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ វិនិយោគិនដែលមានគម្រោងបង្កើត និងគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនដោយផ្ទាល់ អាចចូលចិត្តផ្លូវ Direct EB-5 ខណៈដែលអ្នកដែលផ្តោតជាចម្បងលើការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ នឹងជ្រើសរើសជម្រើស Regional Center ដែលមានលក្ខណៈអកម្មជាង។

តើរយៈពេលដំណើរការ កម្មវិធី EB-5 មានលក្ខណៈយ៉ាងដូចម្តេចខ្លះ?

ដំណើរការកម្មវិធី EB-5 ចាប់ផ្តើមដោយការដាក់ស្នើ Form I-526E ដែលជាពាក្យស្នើសុំសំខាន់សម្រាប់វិនិយោគិនអន្តោប្រវេសន៍។ រយៈពេលដំណើរការអាចខុសគ្នា អាស្រ័យលើកត្តាដូចជា សញ្ជាតិរបស់វិនិយោគិន គម្រោងដែលបានជ្រើសរើស និងបរិមាណការងារដំណើរការរបស់ USCIS ជាទូទៅ។

បន្ទាប់ពីពាក្យស្នើសុំត្រូវបានអនុម័ត អ្នកដាក់ពាក្យអាចដាក់ពាក្យកែស្ថានភាពនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក ឬបំពេញដំណើរការទិដ្ឋាការអន្តោប្រវេសន៍តាមរយៈស្ថានទូត ឬស្ថានកុងស៊ុលអាមេរិកនៅក្រៅប្រទេស។ នៅដំណាក់កាលនេះ វិនិយោគិននឹងទទួលបាន Green Card មានលក្ខខណ្ឌ ដែលមានសុពលភាពរយៈពេល 2 ឆ្នាំ។

មុនពេលលក្ខខណ្ឌ 2 ឆ្នាំផុតកំណត់ វិនិយោគិនត្រូវដាក់ស្នើ Form I-829 ដើម្បីបង្ហាញថា ការវិនិយោគនៅតែរក្សាទុក និងការងារដែលត្រូវការត្រូវបានបង្កើតរួចរាល់។ ប្រសិនបើត្រូវបានអនុម័ត លក្ខខណ្ឌនឹងត្រូវដកចេញ ហើយវិនិយោគិននឹងក្លាយជាអ្នកកាន់ Green Card អចិន្ត្រៃយ៍ដោយគ្មានលក្ខខណ្ឌ។

ក្នុងករណីជាច្រើន វិនិយោគិនអាចមានសិទ្ធិដាក់ពាក្យសុំសញ្ជាតិអាមេរិក បន្ទាប់ពីរក្សាស្ថានភាពរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍រយៈពេល 5 ឆ្នាំ ដោយបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌទូទៅនៃការសុំសញ្ជាតិ ដូចជា ការរស់នៅជាប់លាប់ ការស្នាក់នៅជាក់ស្តែង និងអត្តចរិតល្អ។

តើកាលកំណត់ Grandfathering ថ្ងៃទី 30 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2026 គឺជាអ្វី?

ច្បាប់ EB-5 Reform and Integrity Act បានណែនាំការការពារ “Grandfathering” សម្រាប់វិនិយោគិនដែលដាក់ពាក្យ EB-5 របស់ពួកគេ នៅ ឬមុនថ្ងៃទី 30 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2026។ នេះមានន័យថា ប្រសិនបើច្បាប់ ឬបទប្បញ្ញត្តិកម្មវិធីមានការផ្លាស់ប្តូរនាពេលក្រោយ អ្នកដាក់ពាក្យដែលមានសិទ្ធិ និងបានដាក់ពាក្យមុនកាលកំណត់នោះ ជាទូទៅអាចបន្តដំណើរការក្រោមច្បាប់ដែលមានសុពលភាពនៅពេលដាក់ពាក្យ។

ដោយសារតែហេតុនេះ កាលកំណត់នេះបានក្លាយជាចំណុចសំខាន់សម្រាប់វិនិយោគិន កម្មវិធី EB-5 ជាច្រើន។ ការដាក់ពាក្យមុនថ្ងៃកំណត់ អាចជួយការពារពាក្យស្នើសុំពីការរំខាន ឬការផ្លាស់ប្តូរនាពេលអនាគត ដែលអាចប៉ះពាល់ដល់កម្មវិធី Regional Center។ ដោយហេតុនេះ វិនិយោគិនជាច្រើនតែងតែពិចារណាយ៉ាងម៉ត់ចត់អំពីពេលវេលាដាក់ពាក្យ នៅពេលរៀបចំផែនការសម្រាប់កម្មវិធី EB-5។

តើ “សមត្ថភាពពិសេសខ្ពស់” (Extraordinary Ability) ក្រោមកម្មវិធី EB-1A តម្រូវអ្វីខ្លះ?

ទិដ្ឋាការ EB-1A ត្រូវបានបង្កើតឡើងសម្រាប់បុគ្គលដែលទទួលបានការទទួលស្គាល់កម្រិតខ្ពស់ក្នុងវិស័យដូចជា វិទ្យាសាស្ត្រ សិល្បៈ ការអប់រំ អាជីវកម្ម ឬកីឡា។ អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវបង្ហាញពីការទទួលស្គាល់ជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងកម្រិតជាតិ ឬអន្តរជាតិ និងបំពេញតាមស្តង់ដារភស្តុតាងដែលកំណត់ដោយ USCIS។

អត្ថប្រយោជន៍សំខាន់មួយនៃប្រភេទ EB-1A គឺ អនុញ្ញាតឲ្យអ្នកដាក់ពាក្យដាក់ពាក្យដោយខ្លួនឯង (self-petition) មានន័យថា មិនត្រូវការការឧបត្ថម្ភពីនិយោជក ការអនុញ្ញាតការងារ (labor certification) ឬការវិនិយោគឡើយ។

តើអ្នកណាខ្លះពិតជាមានសិទ្ធិសម្រាប់កម្មវិធី EB-1A?

ការយល់ច្រឡំជាញឹកញាប់ចំពោះទិដ្ឋាការ EB-1A គឺមានសម្រាប់តែអ្នកឈ្នះរង្វាន់ Nobel Prize ឬអ្នកទទួលបានពានរង្វាន់អន្តរជាតិធំៗប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង អ្នកដាក់ពាក្យជោគជ័យជាច្រើន មានសិទ្ធិដោយសារបង្ហាញការរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏រឹងមាំនៃសមិទ្ធផលវិជ្ជាជីវៈ និងភស្តុតាងគាំទ្រតាមលក្ខខណ្ឌជាច្រើនរបស់ USCIS។

ទោះបីជា EB-1A មិនមែនជាទិដ្ឋាការវិនិយោគតាមប្រពៃណីក៏ដោយ វាត្រូវបានលើកឡើងជាញឹកញាប់ជាមួយជម្រើសទិដ្ឋាការវិនិយោគអាមេរិកផ្សេងៗ ដោយសារតួនាទីរបស់វាក្នុងការរៀបចំផែនការអន្តោប្រវេសន៍អាជីវកម្ម។

បទប្បញ្ញត្តិ USCIS បានកំណត់លក្ខខណ្ឌភស្តុតាងចំនួន 10។ ជាទូទៅ អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវបំពេញយ៉ាងហោចណាស់ 3 លក្ខខណ្ឌ មុនពេល USCIS បន្តទៅការវាយតម្លៃចុងក្រោយលើគុណសម្បត្តិទាំងមូល។

ភស្តុតាងដែលត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់ រួមមាន៖

• ពានរង្វាន់ ឬការទទួលស្គាល់
• ការផ្សាយព័ត៌មានក្នុងសារព័ត៌មាន
• អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយ
• ការចូលរួមជាអ្នកវាយតម្លៃការងាររបស់អ្នកដទៃ
• តួនាទីដឹកនាំក្នុងអង្គការដែលមានកិត្តិយស
• ការរួមចំណែកដើមដែលមានសារៈសំខាន់ខ្ពស់
• ប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ជាងមធ្យមធៀបនឹងអ្នកដទៃក្នុងវិស័យដូចគ្នា
• សមាជិកភាពក្នុងសមាគមដែលតម្រូវឲ្យមានសមិទ្ធផលឆ្នើម

ស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន និងនាយកប្រតិបត្តិកាន់តែច្រើនកំពុងប្រើប្រាស់ EB-1A នៅពេលដែលពួកគេអាចបង្ហាញពីការទទួលស្គាល់ក្នុងឧស្សាហកម្ម តួនាទីជាវាគ្មិនសន្និសីទ តំណែងក្នុងក្រុមប្រឹក្សាភិបាល ការផ្សាយព័ត៌មាន និងសមិទ្ធផលអាជីវកម្មដែលមានឥទ្ធិពល។

តើការវាយតម្លៃពីរដំណាក់កាលរបស់ USCIS គឺជាអ្វី?

ដំណើរការដាក់ពាក្យ កម្មវិធី EB-1A ត្រូវបានវាយតម្លៃជាពីរដំណាក់កាល។ ដំបូង USCIS នឹងពិនិត្យថា អ្នកដាក់ពាក្យបានទទួលពានរង្វាន់អន្តរជាតិធំមួយ ឬបំពេញយ៉ាងហោចណាស់ 3 លក្ខខណ្ឌផ្លូវការដែលបានកំណត់ឬអត់។

ប្រសិនបើបំពេញកម្រិតដំបូងនេះ USCIS នឹងបន្តពិនិត្យកម្លាំងសរុបនៃពាក្យស្នើសុំ ដើម្បីសម្រេចថា អ្នកដាក់ពាក្យពិតជាបានទទួលការទទួលស្គាល់ និងកិត្យានុភាពខ្ពស់ក្នុងវិស័យរបស់ខ្លួនក្នុងរយៈពេលបន្តបន្ទាប់ដែរឬទេ។

ដំណាក់កាលទីពីរនេះ ជាញឹកញាប់ជាចំណុចដែលពាក្យស្នើសុំខ្សោយប្រឈមការលំបាក។ ទោះបីអ្នកដាក់ពាក្យបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌអប្បបរមាបានក៏ដោយ ពាក្យស្នើសុំអាចនៅតែត្រូវបានបដិសេធ ប្រសិនបើភស្តុតាងមិនអាចបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីការទទួលស្គាល់ពិតប្រាកដក្នុងឧស្សាហកម្ម ភាពជឿជាក់ឯករាជ្យ ឬឥទ្ធិពលវិជ្ជាជីវៈរយៈពេលវែង។

តើកម្មវិធី EB-1A ត្រូវចំណាយពេលប៉ុន្មាន?

រយៈពេលដំណើរការអាចខុសគ្នា អាស្រ័យលើកម្លាំងនៃពាក្យស្នើសុំ និងប្រទេសកំណើតរបស់អ្នកដាក់ពាក្យ។

ការដំណើរការ I-140 ធម្មតា អាចចំណាយពេលច្រើនខែ។ Premium Processing អនុញ្ញាតឲ្យ USCIS ចេញការឆ្លើយតបក្នុងរយៈពេល 15 ថ្ងៃធ្វើការ ដោយបង់ថ្លៃរដ្ឋាភិបាលបន្ថែម។

បន្ទាប់ពី I-140 ត្រូវបានអនុម័ត អ្នកដាក់ពាក្យអាចកែស្ថានភាពនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក ឬបន្តដំណើរការតាមស្ថានទូត ឬស្ថានកុងស៊ុលអាមេរិកនៅក្រៅប្រទេស។

សម្រាប់អ្នកដាក់ពាក្យជាច្រើន រយៈពេលទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ ជាទូទៅចំណាយពេលចន្លោះពី 12 ដល់ 24 ខែ។

តើ EB-1A សមស្របយ៉ាងដូចម្តេចសម្រាប់វិនិយោគិន ឬស្ថាបនិកអាជីវកម្ម?

ប្រភេទទិដ្ឋាការ EB-1A កំពុងក្លាយជាជម្រើសពេញនិយមកាន់តែខ្លាំងក្នុងចំណោមស្ថាបនិកអាជីវកម្ម និងនាយកប្រតិបត្តិអន្តរជាតិ ជាពិសេសដោយសារសហគ្រិនជាច្រើនមានប្រវត្តិសមស្របខ្លាំងជាងអ្វីដែលពួកគេគិតដំបូង។

ឧទាហរណ៍ ស្ថាបនិកដែលបានបង្កើតក្រុមហ៊ុនដែលមានការទទួលស្គាល់ បានចូលរួមជាវាគ្មិនក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ឧស្សាហកម្ម បង្ហាញខ្លួនក្នុងសារព័ត៌មានពាណិជ្ជកម្ម ឬទស្សនាវដ្តីវិជ្ជាជីវៈ បានបំពេញតួនាទីជាអ្នកវាយតម្លៃក្នុងវិស័យរបស់ខ្លួន ឬដឹកនាំអង្គការដែលមានកិត្តិយស អាចមានភស្តុតាងមានតម្លៃសម្រាប់ពាក្យស្នើសុំ EB-1A រួចជាស្រេច។

ខុសពីទិដ្ឋាការ EB-5 កម្មវិធី EB-1A មិនតម្រូវឲ្យមានទុនវិនិយោគឡើយ ហើយខុសពីទិដ្ឋាការ E-2 វាក៏អាចនាំទៅកាន់សិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍នៅសហរដ្ឋអាមេរិកដោយផ្ទាល់ផងដែរ។

តើទិដ្ឋាការ E-2 Treaty Investor ដំណើរការយ៉ាងដូចម្តេច ហើយបើប្រទេសរបស់ខ្ញុំមិនមានក្នុងបញ្ជីសន្ធិសញ្ញាវិញ?

ទិដ្ឋាការ E-2 អនុញ្ញាតឲ្យពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាសមស្រប អាចរស់នៅ និងធ្វើការនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ដោយការវិនិយោគ និងដំណើរការអាជីវកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិកដោយផ្ទាល់។ ខុសពីប្រភេទទិដ្ឋាការអាមេរិកជាច្រើនផ្សេងទៀត E-2 ត្រូវបានបង្កើតឡើងជាពិសេសសម្រាប់សហគ្រិន និងម្ចាស់អាជីវកម្ម ដែលចង់គ្រប់គ្រងអាជីវកម្មរបស់ខ្លួនដោយផ្ទាល់ ខណៈពេលរស់នៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។

ទិដ្ឋាការ E-2 Treaty Investor គឺជាជម្រើសទិដ្ឋាការវិនិយោគអាមេរិកដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់សហគ្រិនមកពីប្រទេសដែលមានសិទ្ធិ។

ទិដ្ឋាការនេះផ្អែកលើសន្ធិសញ្ញាដែលបានចុះហត្ថលេខារវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងប្រទេសមួយចំនួន។ មានតែពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានកិច្ចព្រមព្រៀងសន្ធិសញ្ញា E-2 ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិកប៉ុណ្ណោះ ដែលមានសិទ្ធិដាក់ពាក្យ។ ឧទាហរណ៍នៃប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា រួមមាន ចក្រភពអង់គ្លេស ប្រទេសបារាំង ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ ប្រទេសជប៉ុន ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ប្រទេសអូស្ត្រាលី ប្រទេសតួកគី និង ប្រទេសហ្គ្រីណាដា។

មូលហេតុមួយដែលធ្វើឲ្យទិដ្ឋាការ E-2 ត្រូវបានចាត់ទុកថាមានភាពទាក់ទាញ គឺដោយសារភាពបត់បែនរបស់វា។ មិនមានចំនួនវិនិយោគអប្បបរមាដែលកំណត់ជាផ្លូវការឡើយ ប៉ុន្តែការវិនិយោគជាទូទៅត្រូវតែមានទំហំសមស្របសម្រាប់ប្រភេទអាជីវកម្មដែលពាក់ព័ន្ធ។ ទិដ្ឋាការនេះក៏អាចបន្តបានជាបន្តបន្ទាប់ ដរាបណាអាជីវកម្មនៅតែដំណើរការ មានសកម្មភាព និងមានស្ថិរភាពហិរញ្ញវត្ថុ។

សំខាន់ផងដែរ ទិដ្ឋាការ E-2 មិនត្រូវបានបង្កើតឡើងសម្រាប់ការវិនិយោគបែបអកម្ម (passive investment) ទេ។ អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវបានរំពឹងថានឹងមានតួនាទីសកម្មក្នុងការដឹកនាំ និងអភិវឌ្ឍអាជីវកម្ម មិនថាតាមរយៈការគ្រប់គ្រងប្រចាំថ្ងៃ ការត្រួតពិនិត្យយុទ្ធសាស្ត្រ ឬការសម្រេចចិត្តកម្រិតនាយកប្រតិបត្តិនោះទេ។

សម្រាប់ពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមិនមានសន្ធិសញ្ញា E-2 ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក ដូចជា ប្រទេសចិន ប្រទេសឥណ្ឌា ប្រទេសវៀតណាម ប្រទេសប្រេស៊ីល និងប្រទេសរុស្ស៊ី ការចូលប្រើទិដ្ឋាការ E-2 ជាញឹកញាប់ត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈការទទួលបានសញ្ជាតិនៅប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាសមស្របជាមុនសិន។

តើទិដ្ឋាការ E-2 តម្រូវអ្វីខ្លះពិតប្រាកដ?

ដើម្បីមានសិទ្ធិសម្រាប់ទិដ្ឋាការ E-2 អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវតែជាពលរដ្ឋនៃប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញាសមស្របជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក។ ការវិនិយោគក៏ត្រូវតែមានទំហំសមស្របទៅនឹងប្រភេទអាជីវកម្ម និងត្រូវបានដាក់ប្តេជ្ញាចិត្តពេញលេញ ដោយថវិកាត្រូវមកពីប្រភពស្របច្បាប់ និងអាចតាមដានបាន។

អាជីវកម្មខ្លួនវាត្រូវតែជាអាជីវកម្មពិតប្រាកដ និងកំពុងដំណើរការយ៉ាងសកម្ម។ ការវិនិយោគបែបអកម្ម ការកាន់កាប់ដីដែលមិនទាន់អភិវឌ្ឍ ក្រុមហ៊ុនសែល (shell companies) ឬអាជីវកម្មដែលបង្កើតចំណូលតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ជាទូទៅនឹងមិនមានសិទ្ធិក្រោមប្រភេទ E-2 នោះទេ។

បន្ថែមពីនេះ វិនិយោគិនត្រូវបានរំពឹងថានឹងមានតួនាទីសកម្មក្នុងការដឹកនាំ និងអភិវឌ្ឍអាជីវកម្ម មិនមែនគ្រាន់តែជាម្ចាស់ភាគហ៊ុន ឬវិនិយោគិនអកម្មប៉ុណ្ណោះឡើយ។

ទិដ្ឋាការ E-2 ជាញឹកញាប់គាំទ្រអាជីវកម្មដូចជា៖

• Franchise
• ក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យា
• អាជីវកម្មប្រឹក្សាយោបល់
• អាជីវកម្មបដិសណ្ឋារកិច្ច
• អាជីវកម្មនាំចូល-នាំចេញ
• ក្រុមហ៊ុនសេវាកម្មវិជ្ជាជីវៈ

ប្តី ឬប្រពន្ធ និងកូននៅលីវអាយុក្រោម 21 ឆ្នាំ អាចអមដំណើរជាមួយអ្នកដាក់ពាក្យសំខាន់បាន។ ជាទូទៅ ប្តី ឬប្រពន្ធអាចទទួលបានសិទ្ធិធ្វើការដោយស្វ័យប្រវត្តិ ក្រោមស្ថានភាពទិដ្ឋាការ E-2។

តើប្រទេសណាខ្លះមានសិទ្ធិសម្រាប់ ទិដ្ឋាការ E-2 ហើយប្រទេសណាខ្លះមិនមាន?

ប្រទេសជាច្រើននៅអឺរ៉ុប អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក និងអាមេរិកឡាទីន មានសិទ្ធិសម្រាប់កម្មវិធី E-2។ ឧទាហរណ៍ រួមមាន ចក្រភពអង់គ្លេស ប្រទេសបារាំង ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ ប្រទេសជប៉ុន ប្រទេសកូរ៉េខាងត្បូង ប្រទេសសិង្ហបុរី ប្រទេសថៃ ប្រទេសអូស្ត្រាលី ប្រទេសកាណាដា ប្រទេសម៉ិកស៊ិក ប្រទេសឈីលី ប្រទេសកូឡុំប៊ី ប្រទេសហ្គ្រីណាដា និងតួកគី។

ខណៈដែល ប្រទេសដែលមិនមានសន្ធិសញ្ញា (Non-Treaty Countries) រួមមាន ប្រទេសចិន ប្រទេសឥណ្ឌា ប្រទេសវៀតណាម ប្រទេសប្រេស៊ីល ប្រទេសរុស្ស៊ី ប្រទេសឥណ្ឌូណេស៊ី អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត អារ៉ាប់អេមីរ៉ាតអាប់ឌុល (UAE) អាហ្វ្រិកខាងត្បូង និងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា។

ដោយសារសញ្ជាតិគឺជាកត្តាសំខាន់សម្រាប់សិទ្ធិ E-2 ការរៀបចំផែនការសញ្ជាតិ (treaty eligibility planning) បានក្លាយជាចំណុចសំខាន់កាន់តែខ្លាំងសម្រាប់វិនិយោគិនអន្តរជាតិដែលធ្វើដំណើរញឹកញាប់។

តើពលរដ្ឋមកពីប្រទេសចិន ប្រទេសឥណ្ឌា ឬប្រទេសវៀតណាម អាចទទួលបានទិដ្ឋាការ E-2 ដែរឬទេ?

ពលរដ្ឋនៃប្រទេសដូចជា ចិន ឥណ្ឌា និងវៀតណាម នៅតែអាចទទួលបានទិដ្ឋាការ E-2 បាន ទោះបីប្រទេសរបស់ពួកគេមិនមានសន្ធិសញ្ញា E-2 ដោយផ្ទាល់ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិកក៏ដោយ។

វិធីសាស្ត្រដែលពេញនិយមបំផុតមួយ គឺការទទួលបានសញ្ជាតិនៅប្រទេសដែលមានសិទ្ធិ E-2 តាមរយៈកម្មវិធីសញ្ជាតិ Citizenship​ by Investment (CBI) ជាមុនសិន។ ក្នុងចំណោមកម្មវិធីសញ្ជាតិ Caribbean CBI បច្ចុប្បន្ន Grenada គឺជាប្រទេស Caribbean តែមួយគត់ ដែលមានសន្ធិសញ្ញា E-2 ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក។

ក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង វិនិយោគិនអាចទទួលបានសញ្ជាតិហ្គ្រីណាដា (Grenada) តាមរយៈការបរិច្ចាគទៅរដ្ឋាភិបាល ឬការវិនិយោគលើអចលនទ្រព្យដែលមានសិទ្ធិ។ បន្ទាប់ពីទទួលបានសញ្ជាតិរួច អ្នកដាក់ពាក្យអាចដាក់ពាក្យសុំទិដ្ឋាការ E-2 ក្នុងនាមជាពលរដ្ឋ Grenada បាន។

តួកគីក៏ជាជម្រើសដែលត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់ផងដែរ ដោយសញ្ជាតិអាចទទួលបានតាមរយៈការវិនិយោគលើអចលនទ្រព្យដែលមានសិទ្ធិ។

ដោយសារដំណើរការនេះពាក់ព័ន្ធទាំងការរៀបចំផែនការ Citizenship by Investment និងយុទ្ធសាស្ត្រអន្តោប្រវេសន៍អាមេរិក អ្នកដាក់ពាក្យជាទូទៅតែងធ្វើការជាមួយអ្នកជំនាញដែលមានបទពិសោធន៍ក្នុងការសម្របសម្រួលទាំងពីរផ្នែក ព្រោះក្រុមហ៊ុនជាច្រើនផ្តល់ប្រឹក្សាតែផ្នែកមួយប៉ុណ្ណោះ។

តើវិនិយោគិនអាចស្នាក់នៅយោងដោយទិដ្ឋាការ E-2 បានរយៈពេលប៉ុន្មាន?

ជាទូទៅ ការអនុញ្ញាតឱ្យស្នាក់នៅក្រោមទិដ្ឋាការ E-2 ត្រូវបានផ្តល់រយៈពេលរហូតដល់ 2 ឆ្នាំក្នុងម្តង។ ការបន្តទិដ្ឋាការ (Renewal) អាចធ្វើបានជាបន្តបន្ទាប់ដោយគ្មានកំណត់ ដរាបណាអាជីវកម្មនៅតែដំណើរការពិតប្រាកដ និងមិនមែនជាអាជីវកម្មតូចតាច (non-marginal)។

រយៈពេលសុពលភាពនៃទិដ្ឋាការពិតប្រាកដ អាស្រ័យលើកិច្ចព្រមព្រៀង reciprocity រវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងប្រទេសដែលមានសន្ធិសញ្ញា E-2។ សម្រាប់សញ្ជាតិខ្លះ ទិដ្ឋាការអាចមានសុពលភាពរហូតដល់ 5 ឆ្នាំ។

ទោះបីជា E-2 មិនផ្តល់ជម្រើសផ្ទាល់ទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Green Card) ក៏ដោយ ម្ចាស់ទិដ្ឋាការខ្លះក្រោយមកអាចដាក់ពាក្យក្រោមកម្មវិធី EB-5 ឬប្រភេទអន្តោប្រវេសន៍ផ្សេងៗ បន្ទាប់ពីពង្រីកអាជីវកម្ម និងការវិនិយោគរបស់ពួកគេឱ្យបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌសិទ្ធិដាច់ដោយឡែក។

សរុបសេចក្ដី

សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងពិចារណាទាក់ទងនឹងទិដ្ឋាការវិនិយោគ និងអាជីវកម្មអាមេរិក ដូចជា EB-5, EB-1A និង E-2 ជម្រើសទាំងនេះមានលក្ខណៈ និងគោលបំណងខុសៗគ្នា អាស្រ័យលើស្ថានភាព និងគោលដៅរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ។

ជាទូទៅ EB-5 និង EB-1A គឺជាជម្រើសដែលអាចនាំអ្នកទៅកាន់ការទទួលបានសិទ្ធិរស់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ (Green Card) ខណៈដែល E-2 គឺជាទិដ្ឋាការសម្រាប់ការរស់នៅ និងដំណើរការអាជីវកម្មបណ្តោះអាសន្ន ដែលអាចបន្តសុពលភាណបាន ដោយមិនផ្តល់ Green Card ដោយផ្ទាល់។

ការជ្រើសរើសជម្រើសសមស្របអាស្រ័យលើកត្តាសំខាន់ៗ ដូចជា សញ្ជាតិ ទំហំវិនិយោគ បទពិសោធន៍វិជ្ជាជីវៈ និងគោលបំណងក្នុងការរស់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ដូច្នេះ ជំហានដំបូងជាទូទៅគឺការវាយតម្លៃស្ថានភាពផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីយល់ថាតើជម្រើសមួយណាសមស្របជាងគេ។